ΑΡΘΡΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Δ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ Δ.Σ. ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ATTICA BANK
ΜΕΛΟΥΣ Γ.Σ. Ο.Τ.Ο.Ε. & Γ.Σ.Ε.Ε.
ΣΤΟ ΦΥΛΛΟ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΄΄ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΒΗΜΑ΄΄
Attica Bank – Μια Τράπεζα με παρόν και μέλλον !
Σ’ ένα περιβάλλον που άλλοτε φαντάζει χρεοκοπημένο και που άλλοτε παίρνει απλά τεχνητές ανάσες μέσω βραχυπρόθεσμων λύσεων για μετατόπιση του μοιραίου σε ύστερο χρόνο, οι ελληνικές Τράπεζες, που επί μια περίπου 20-αετία μόχλευαν και συντηρούσαν εθνική ανάπτυξη μέσω ιδιότυπων χρηματοδοτήσεων, με εστίαση, κυρίως, σε δημόσιες επενδύσεις που συν τω χρόνω αποδεικνύονταν ασύμφορες και αντιπαραγωγικές και πολύ λιγότερο έως και καθόλου σε επενδύσεις που διέπονταν από υγιή και στρατηγικά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τείνουν να εξαφανιστούν και να παραδώσουν τη θέση τους σε ένα καθεστώς που φέρει ξεκάθαρα πλέον χαρακτηριστικά κρατικού μονοπωλίου !
Με άμεσο και έμμεσο δανεισμό, σαφώς βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα, είτε από ΕΚΤ και ELA της ΤτΕ είτε από ομολογιακά και λοιπά άλλα υβριδικά κεφάλαια, με ποσά που στο σύνολό τους ξεπερνούν πλέον το σύνολο του ΑΕΠ, ξέχωρα της συνεχόμενης εκροής καταθέσεων και της διαρκούς μετατόπισης υγιών δανείων σε προβληματικές περιοχές του ισολογισμού τους, οι ελληνικές Τράπεζες, σύντομα, όχι μόνον θα προχωρήσουν σε αναγκαστικές στην ουσία συγχωνεύσεις, αλλά ακόμα και μετά, θα υποχρεωθούν να πάνε σε νέες, οπότε, τότε, θα τίθεται εύλογα και θέμα υγιούς ανταγωνισμού και ελεύθερης από κρατικομονοπωλικά συμφέροντα και διεθνή καρτέλ αγοράς. Και δεν θα είναι τότε μακριά ο χρόνος που θα αφελληνιστεί -τυπικά και ουσιαστικά- το εγχώριο περιβάλλον, με τους ξένους τραπεζικούς κολοσσούς τύπου Citibank, Deutsche Bank, HSBC κ.ά. να έρχονται και να καταλαμβάνουν το ανήμπορο να λειτουργήσει υπερ-δανεισμένο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα, άρα, από κει και πέρα, να διαφεντεύουν ανεξέλεγκτα τις τύχες του ελληνικού λαού και της πατρίδας μας.
Η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση με την παρότρυνση των εποπτικών αρχών των περιπτώσεων Αγροτικής και Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη. Δεν χρειαζόταν και ιδιαίτερη σκέψη να δει κάθε καλοπροαίρετος αναλυτής πως η τοξικότητα ενεργητικού που το ίδιο το κράτος δημιούργησε και επαύξησε βέβαια η ανικανότητα των διορισμένων κομματικά, άρα ανήμπορων ν’ αντιδράσουν σε λογής λογής πιέσεις, διοικήσεων, κάποια στιγμή θα έσκαγε. Ή οι περιπτώσεις της Emporiki και της Geniki με Credit Agricole και Societe Generale, όπως αυτές εξελίσσονται, να οδηγηθούν μετά από την αρχική ευφορία ξεφορτώματος στους Γάλλους επενδυτές στα σημερινά χάλια. Ή ακόμα ακόμα και οποιαδήποτε συγχώνευση επιδιωχθεί και τελικά γίνει, τύπου Εθνικής με Alpha, Alpha με Eurobank, Εθνικής με Eurobank κ.ο.κ., αντί να λύσει θα οξύνει περισσότερο, όπως θα αποδειχθεί με το πέρασμα του χρόνου, το τεράστιο πρόβλημα που υφίσταται, όχι απλά για το τωρινό, αλλά για οποιοδήποτε τραπεζικό status διαμορφωθεί, μετά τα μνημόνια και τα PSI (χθεσινά ή αυριανά).
Και αυτό αιτιολογείται αφενός από την αρνητική καθαρή ίδια θέση που έχει πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των Τραπεζών αφετέρου από το άνοιγμα χορηγήσεων – καταθέσεων που σε πλειάδα περιπτώσεων υπερβαίνει ανά Τράπεζα τα 10 δις euro, πολλώ δε μάλλον, όταν μία ή και περισσότερες εξ αυτών θα συγχωνευθούν ή απορροφηθούν από άλλη ! Σημειωτέον, πως οποιαδήποτε παροχή κεφαλαίων, εγγυήσεων ή και ρευστότητας προς στις Τράπεζες από εποχής Αλογοσκούφη, Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου και τώρα Στουρνάρα, επιτείνει μεσομακροπρόθεσμα το πρόβλημα, καθώς πρόκειται για δανεικά, πιθανά, λόγω μίγματος κρίσης, ύφεσης, λιτότητας και κακής ψυχολογίας, και αγύριστα !
Συμπερασματικά, πάμε αναπόφευκτα με όλα αυτά, αλλά και άλλα, σε κρατικοποίηση των πάντων, που αρχή θα έχει, την αδυναμία, οι νυν μέτοχοι, ότι νομοθετική βοήθεια και να λάβουν, να διατηρήσουν, μετά την ενίσχυση από το πακέτο των 50 δις euro, την πρόσκαιρη – τύποις ανακεφαλαιοποίηση και την σε βάθος 6-μήνου ενίσχυση της καθαρής θέσης των Τραπεζών μέσω ιδιότυπων και δω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου, την ιδιοκτησία και τα ποσοστά τους, άρα εν ζωή την Τράπεζά τους.
Η Attica Bank μπορεί να διαφέρει ;
Ίσως. Κάποιοι, αβίαστα, λένε ένα ναι ή ένα όχι. Καμιά από τις δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, από μόνη της, στέκεται. Υπό αυστηρές οικονομοτεχνικές προϋποθέσεις, διοικητικό εκσυγχρονισμό και στρατηγική θεώρηση πραγμάτων, ιστορικούς συμβιβασμούς κοινωνικών εταίρων και επιχειρησιακή επανεκκίνηση, ένα σύνθετο ναι, προκαλεί όλα τα συμμέτοχα μέρη, εντός και εκτός των τειχών, να παλέψουν να το επιβεβαιώσουν για την ορθότητά του !
Η Attica Bank, χάριν ικανότητας του καθ’ ομολογίαν της αγοράς άριστου υπηρεσιακού της μηχανισμού, αλλά και του γενικά συντηρητικού προφίλ management που επί χρόνια διατηρεί, πέτυχε να έχει υποστεί το μικρότερο τόσο σε ακέραιο μέγεθος όσο και σε ποσοστό επί του ενεργητικού και των ιδίων της κεφαλαίων haircut την 9/3/2012, με συνέπεια και με κάθε επιφύλαξη, σύντομα, να ανακοινώνει διατήρηση των κεφαλαίων της άνω των 250 εκ. euro, χορηγήσεις 3,7 και καταθέσεις 3 δις περίπου euro, δε, να κρατά ακόμα το core tier 1 που έχει στην περιοχή του 8%. Το βασικότερο, όμως, όλων, είναι, στην τρέχουσα συγκυρία, να έχει βασικό της μέτοχο, που διατίθεται μάλιστα να παραμείνει και να ενισχύσει στο μετοχικό κεφάλαιο περαιτέρω τη θέση του, το Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. – Ε.Τ.Α.Α. και Συνδικάτο που φαίνεται να εναρμονίζει, τακτικά και στρατηγικά,την αγωνιστική του ταυτότητα και δράση με την παραμονή της Τράπεζας στο νέο τραπεζικό περιβάλλον που ραγδαία διαμορφώνεται.
Έχει κατά κόρον ακουστεί πως αν και εφόσον η Attica Bank μετασχηματιστεί σε Τράπεζα των Ασφαλιστικών Ταμείων και των εκατομμυρίων ασφαλισμένων μελών τους, το επιχειρηματικό μέλλον της θα είναι ευοίωνο. Και δω δένει το σύνθετο προαναφερθέν ναι. Σε μια νέα στην πραγματικότητα αγορά, θα έλεγα πραγματική στο εγχώριο κοινωνικοοικονομικό σκηνικό που πλέον υπάρχει, μία Τράπεζα εξειδικευμένη, καινοτόμα, φιλική, μπουτίκ προϊόντων και υπηρεσιών, με γνώση και εμπειρία στη διαχείριση κλαδικών ζητημάτων και αναζητήσεων, έχει περίοπτη θέση, ανταγωνιστικά έναντι του κρατικομονοπωλιακού τραπεζικού status πλεονεκτήματα, κυρίως, όμως, ευελιξία κινήσεων και χρηστική συμμετοχή στη διαμόρφωση νέας και προοπτικής παραγωγικής βάσης και φίλιου με τις ανάγκες του ελληνικού λαού και των διαστρωματώσεων της κοινωνίας αναπτυξιακού μοντέλου που θα στηρίζεται σε αυτοφυείς πηγές χρηματοδότησης. Για να συμβούν, όμως, όλα αυτά, ξέχωρα από τις άκρως απαραίτητες οικονομοτεχνικές προϋποθέσεις, το διοικητικό εκσυγχρονισμό και τη στρατηγική θεώρηση πραγμάτων, τους ιστορικούς συμβιβασμούς των κοινωνικών εταίρων και την επιχειρησιακή επανεκκίνηση, απαιτείται καθαρότητα στο βλέμμα που στρέφει προς την Attica Bank η συντεταγμένη Πολιτεία, κάτι που μέχρι στιγμής τίθεται πανθομολογούμενα σε αμφισβήτηση…
Με την περιγραφόμενη ήδη εξέλιξη, δύναται να σχηματιστεί καινούργιος πόλος συμφερόντων μέχρι σήμερα μικρών σε Ενεργητικό και Παθητικό Τραπεζών, που, αν οι βασικοί τους μέτοχοι το επιθυμούν, μπορεί να ενισχυθεί ένα τέτοιο υγιές επιχειρησιακό εγχείρημα, ακόμα περισσότερο, όπου και το κόστος χρήματος θα παραμένει στο διηνεκές ελαφράς επιβάρυνσης και εύκολης αναζήτησης μιας και θα προέρχεται από εσωτερικές σταθερές ροές και δη μετόχων και ασφαλισμένων, εργαζομένων και συνταξιούχων που ούτως ή άλλως από δεκαετίες πίσω το προσφέρουν στην κρατική χοάνη και σε ανεξέλεγκτους διαχειριστές.
Θα ήταν άκομψο να προκριθεί η χ ή ή ψ Τράπεζα δίκην εντυπωσιασμού και παράθεσης στείρας ονοματολογίας. Πολύ χειρότερο κάποια να προκύψει από το πουθενά για να καλυφθούν προγενέστερα ανομήματα ή κακοδιαχειρήσεις. Πάντως, μακρυά από αδιαφανή κέντρα αποφάσεων και οξύμωρα με την τραπεζική συνάφεια συμφέροντα που δημιουργούν σε βάθος χρόνου συγχύσεις και συγκρούσεις ρόλων, μία Τράπεζα, που προσεκτικά και υπεύθυνα θα στηθεί, δύναται να αντιστρέψει την κατήφεια και το αδιαφανές του σημερινού τοπίου και συνάμα να πρωταγωνιστήσει στην ανάταξη του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης του καταναλωτικού κοινού και του εγχώριου και ξένου επιχειρηματικού κόσμου. Με απώτερο φυσικά σκοπό, τη δραστηριοποίηση της επενδυτικής κοινότητας σε Ελλάδα και εξωτερικό, που έχει πάντα στραμμένο το βλέμμα, αλλά και το χέρι στην τσέπη, για στρατηγικές επενδύσεις και κέρδη.
Εδώ πρέπει να γίνει ωμή αναφορά πως τα εγκληματικά λάθη του παρελθόντος ή και τα τελούμενα, ακόμα και στη σημερινή εποχή, απαγορεύεται να συνεχίσουν. Μια Τράπεζα που θα φέρει τα προηγούμενα κοινωνικοοικονομικά, όπως και ιδιωτικοοικονομικά πρότυπα, μία Attica Bank, των 15 δις euro Ενεργητικού – Παθητικού, των 120 – 150 Καταστημάτων, της αποτίναξης του χρόνιου διοικητικού υδροκεφαλισμού και των κρατικοδίαιτων λογικών και αντιλήψεων από διοικούντες και υπαλλήλους – συνδικαλιστές παρωχημένων εποχών και καταστάσεων που συνεισέφεραν αθρόα, εκούσια ή ακούσια, στο σημερινό χάλι, οφείλει να έχει κορυφαίο στόχο την ενδυνάμωση του καταρρακωμένου εθνικού ιστού στην ιστορική εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας και της εθνικής οικονομίας.
Γιατί μόνο και μόνον τότε θα μπορεί ως Τράπεζα να έχει ανταγωνιστικά οφέλη, οι μέτοχοί της να καρπούνται συνεχώς κοινωνικό και οικονομικό μέρισμα, οι πελάτες της να είναι ευχαριστημένοι και να πορεύονται σταθερά δίπλα και μαζί της, ενώ τέλος οι εργαζόμενοι σ’ αυτήν, να νοιώθουν σιγουριά για το επαγγελματικό παρόν και μέλλον τους.
H αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, σωστότερα, η ενίσχυση των ιδίων κεφαλαίων της, που ναι μεν αργά, αλλά με προσεκτικά βήματα έρχεται, καθαρίζει οσονούπω αναγκαστικά τον επιχειρησιακό ορίζοντα και αναθερμαίνει το εταιρικό όραμα για ”ακόμα πιο δυνατά”, ”η Attica Bank, περισσότερο χρήσιμη στην ελληνική κοινωνία και την εθνική οικονομία”.
Η Τράπεζα Αττικής λοιπόν, μπορεί, όχι μόνον να εξακολουθεί να διαφέρει, αλλά και να πρωταγωνιστεί !








Σήμερα : 691
Αυτη την εβδομάδα : 691
Αυτόν το μήνα : 26845
Συνολικά : 9837470