ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Αθήνα, 17 Δεκέμβρη 2015

Αγαπητές Συναδέλφισσες, Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Από το 2010 και εντεύθεν επήλθε ελέω βαθιάς κρίσης και παρατεταμένης ύφεσης, απόρροια, βέβαια, μνημονιακών πολιτικών και μέτρων λιτότητας, η ολοκλήρωση ενός ιστορικού κύκλου των ελληνικών τραπεζών που ως κατάληξή του έχει τη συγκέντρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα της εθνικής οικονομίας σ’ ένα απόλυτα ελεγχόμενο συστημικά περιβάλλον (βλ. τρόικα – δντ, εκτ και εε), με συρρίκνωση του ανταγωνισμού και εξαφάνιση ιστορικών ιδρυμάτων, εγκατάλειψη παραδοσιακών μορφών εξάσκησης τραπεζικής, αλλά, δυστυχώς, και με βίαιη αναδιανομή πλούτου υπέρ ντόπιων και ξένων, παλαιάς και νέας κοπής, συμφερόντων που στρέφονται σε βάρος των κατά καιρούς και βάθους χρόνου δανειοληπτών, εν κατακλείδι ενάντια στα οικονομικά πρότυπα και κοινωνικά ιδεώδη της επονομαζόμενης μεταπολιτευτικής περιόδου. 

Ο τραπεζοϋπαλληλικός κλάδος μετά από τη μείωσή του κατά 30% περίπου, συγκριτικά με την κατάσταση που βρισκόταν λίγα χρόνια πριν και με πολύ αυξημένες πλέον επιβαρύνσεις στην καθημερινότητά του, βάλλεται πανταχόθεν ευρισκόμενος ακριβώς στη μέση της διαδρομής που ακολουθεί το χρήμα και ευάλωτος απέναντι στους δικαίως ή αδίκως διαμαρτυρόμενους καταναλωτές ή επιχειρηματίες ανεξάρτητα του γεγονότος πως δεν αποτελεί παρά μόνο την εργατική τάξη του εν λόγω τομέα της οικονομίας.

Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο και μόλις λίγες ώρες προτού ολοκληρωθεί η εναγώνια προσπάθεια των κοινωνικών εταίρων της τράπεζας, παλαιών και νέων μετόχων, καθώς και των εκατοντάδων χιλιάδων πελατών της, για την ανακεφαλαιοποίηση της Attica Bank, υπέρτατο μέσο επιβίωσης για όλους, συνάμα, και πρόκριμα για την Τράπεζα των Ασφαλιστικών Ταμείων, οφείλουμε όλοι μας να καταδείξουμε πώς συμμεριζόμαστε στην πράξη ότι ακριβώς πράττουν οικειοθελώς, με την ενημέρωσή μας, οι δυνητικά συμμέτοχοι στην πορεία επιτυχούς έκβασης του εγχειρήματος για ενδυναμωμένη συνέχεια μιας τράπεζας με άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, «εντός κι εκτός των τειχών», από αυτά που έχει να επιδείξει ο συστημικός ανταγωνισμός.

Θεωρώ πως ο καθένας από μας βάσει αντικειμενικών δεδομένων και υποκειμενικών παραγόντων που πάντοτε σταθμίζουν την κρίση του δύναται να αποφασίσει, σήμερα ή αύριο, πέραν της συλλογικής συμμετοχής –κάτι που κατέστη δυνατόν να εξελιχθεί χάριν της συντριπτικής εντολής που δόθηκε από τη Γενική Συνέλευση μελών του Συνδικάτου για την εξάσκηση των προτιμησιακών δικαιωμάτων κατοχής Συλλόγου του και ΛΑΚ συνολικού ύψους 1% των μετοχών της Attica Bank εισφέροντας ποσό άνω των 7 εκ. €– και την ατομική συμμετοχή του στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας κάνοντας σαφές με επιπρόσθετο τρόπο γιατί πιστεύει και υπηρετεί το σκοπό της αυθυπαρξίας και το στόχο της αυτοτέλειας.

Η συμμετοχή του καθενός λοιπόν εξ ημών με το όποιο –διόλου ευκαταφρόνητο για τη συγκυρία αλλά και την εταιρική ανάγκη– ποσό, που θα ποικίλει αναλόγως φυσικά της θέσης και των απολαβών του, καθώς επίσης και των ανειλημμένων υποχρεώσεων που έχει να εξυπηρετήσει, είναι, τώρα, περισσότερο από ποτέ χρήσιμη και αναγκαία. Ιδίως, όταν και η άλλη πλευρά, διοίκηση και κυβέρνηση, τιμά την εργατική δύναμη της τράπεζας και της αναγνωρίζει τον πρωταρχικό ρόλο που διαδραματίζει στη μακρόχρονη διαδρομή του ιστορικού ιδρύματος που μεταβαίνει ολοταχώς χάριν όλων ημών, κοινωνικών εταίρων, νυν και νέων μετόχων και πελατών με πίστη, σιγουριά και όραμα στην επόμενη μέρα του εγχώριου τραπεζικού συστήματος.                    

Με εκτίμηση,

Αθανάσιος Σταθόπουλος