ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΦΥΛΛΟ ΑΠΡΙΛΗ 2013 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ATTICA BANK

ΑΡΘΡΟ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Δ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ,

ΜΕΛΟΥΣ ΤΩΝ Γ.Σ. Γ.Σ.Ε.Ε. – Ο.Τ.Ο.Ε.

Ένα δίμηνο, ίσως το πιο κρίσιμο για την πορεία της Τράπεζας, μόλις, ξεκίνησε.

Οι μήνες Απρίλης και Μάης του 2013 θα κρίνουν το κατά πόσο είναι εφικτή η επιτυχία του ρηξικέλευθου εγχειρήματος να παραμείνει μια Τράπεζα του μεγέθους της Attica Bank, με λίγο παραπάνω από 4 δις εκ. euro Ενεργητικό, 3,6 δις εκ. euro χορηγήσεις και 3,1 δις εκ. euro καταθέσεις, αυθύπαρκτη και ανταγωνιστική στο νέο τραπεζικό τοπίο που διαμορφώνεται ελέω τρόικα και μνημονίων κρατικομονοπωλιακά και με γιγάντωση των εναπομεινάντων τριών συστημικών Τραπεζών.

 Σε συνάντηση κορυφής των κοινωνικών εταίρων της Τράπεζας, που έγινε την Τρίτη, 2 Απρίλη 2013 μετά από σχετικό αίτημα του ομώνυμου Συνδικάτου και άμεση ανταπόκριση της διοίκησης, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Γαμβρίλης, που τυγχάνει να είναι και Πρόεδρος του ΤΣΜΕΔΕ, βασικού μετόχου με 43,5% συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο της Τράπεζας, διατράνωσε την πεποίθησή του ότι ο στόχος είναι επιτεύξιμος και τα ζητούμενα 400 εκ. euro για την επαρκή ανακεφαλαιοποίησή της, τελικά θα εξευρεθούν, με αποτέλεσμα το εταιρικό όραμα για το μετασχηματισμό της Attica Bank σε Τράπεζα των Ασφαλιστικών Ταμείων να πλησιάζει ακόμα περισσότερο στο να επιτευχθεί.

 Μετά τη ληστρικού τύπου απαλοιφή το 2012 σχεδόν 7 δις εκ. euro από τα αποθεματικά των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας υπέρ των τοκογλύφων δανειστών της χώρας και το χαντάκωμα των απομάχων του εργασιακού βίου όσο πιο βαθιά και βίαια γίνεται, η υπόθεση μιας επαγγελματικής, χρηστής και προοπτικής για τα πραγματικά συμφέροντα των ασφαλισμένων, συνταξιούχων και εν ενεργεία εργαζομένων, διαχείρισης των εναπομεινάντων αποταμιεύσεών τους, αποκτά σήμερα, πολύ μεγαλύτερη αξία συγκριτικά με το χθες, ενώ το ειδικό βάρος του εν λόγω ζητήματος οφείλει να φέρει προ των τεραστίων ευθυνών τους, Συνδικάτα και Πολιτεία, ώστε από κοινού και με ενιαία αντιμετώπιση να παλέψουν να σώσουν ότι τέλος πάντων ακόμα θεωρητικά σώζεται από την παρτίδα.

 Η προστασία με κάθε δυνατό τρόπο και οποιαδήποτε θυσία του παρόντος και του μέλλοντος των εκατομμυρίων ασφαλισμένων Πολιτών, αποτελεί πλέον, στην τόσο άσχημη συγκυρία που διανύουμε, μονόδρομο, με την εγγύηση τουλάχιστον των κυρίαρχων και ζωτικών αναγκών της ανθρωπότητας, να φαντάζει, αλλά και να είναι, απαράβατος κανόνας, ικανής και αναγκαίας συνέχειας στη δουλειά, στη ζωή και την κοινωνία τους, ίσως στο απώτερο μέλλον, και πολιτικής επανάκτησης των απολεσθέντων δικαιωμάτων από τη βάρβαρη και χυδαία επίθεση που απροκάλυπτα διεξάγει το κεφάλαιο σε βάρος τους.

 Η επιστροφή του συνδικαλιστικού κινήματος σε λάθη και αδράνεια, κάτι που αναντίρρητα συνέβη δυστυχώς, κατ’ επανάληψη στο παρελθόν, ή οι πολιτικαντισμοί του συνόλου των κομμάτων, ειδικότερα, δε, όσων διατυμπανίζουν τους αναλλοίωτους αγώνες τους για την εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες (ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΔΗΜ.ΑΡ., Κ.Κ.Ε.) απαγορεύεται να ξανασυμβούν, εκτός και αν παραδεχτούμε πως οι τάσεις αυτοκτονίας ενυπάρχουν με τα γενεσιουργά αίτιά μας. Επειδή, όμως, κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομοτελειακό, οφείλουμε ως Συνδικάτα, Πρωτοβάθμια Σωματεία, ΟΤΟΕ και ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, αλλά και με τις πολιτικές δυνάμεις που με πράξεις θα στρατευτούν μαζί μας, να πετύχουμε να προστατεύσουμε τα νώτα μας και να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια με εμπεριστατωμένο τεχνοκρατικά και επιστημονικά τρόπο θεώρησης των πραγμάτων, συνάμα βέβαια, και με αγωνιστική εγρήγορση, ώστε να πάρουμε την τόσο κρίσιμη υπόθεση της Τράπεζας των Ασφαλιστικών Ταμείων και των εκατομμυρίων ασφαλισμένων μελών τους στα χέρια μας.

 Έτσι, η συμμετοχή ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ στη συγκρότηση μιας Τράπεζας ειδικού βάρους και κοινωφελούς σκοπού που θα εξασφαλίζει όλα τα παραπάνω, ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ που θα αποτελούσε εκ νέου τη ραχοκοκαλιά της επαναφοράς σε αναπτυξιακούς ρυθμούς της εθνικής οικονομίας, ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ εκ των ων ουκ άνευ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ για την υλοποίηση των προγραμματισμών δράσης των Συνδικάτων και του λαϊκού κινήματος συνολικά, ΑΛΛΑ, γιατί όχι, ΚΑΙ ΙΚΑΝΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

 Η μαγιά που προσφέρει η σε πείσμα των καιρών αυτόνομη και υγιής, χωρίς την παραμικρή ανάμειξη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στα εσωτερικά της και με θετική ακόμα καθαρή θέση, Τράπεζα, δεν είναι άλλη, από την Attica Bank που στο μετοχικό της κεφάλαιο, όπως ήδη καταγράφηκε, περίοπτη θέση κατέχει προς το παρόν μόνον το Ασφαλιστικό Ταμείο των μηχανικών και που με σοβαρές μελέτες σκοπιμότητας, σώφρονα επενδυτική τακτική, στρατηγικό σχεδιασμό και διαρκή λογοδοσία και έλεγχο θα μπορούσε να εξελιχθεί -με τη συμμετοχή και άλλων- σ’ ένα αναλόγου βεληνεκούς  μοντέλο Τράπεζας διαχείρισης ακίνητης και κινητής περιουσίας των Ασφαλιστικών Ταμείων στη Μεσογειακή Ευρώπη, σύμφωνα και με την εμπειρία, τα πεπραγμένα και εν γένει αποτελέσματα των ήδη δοκιμασμένων ανά τον κόσμο εγχειρημάτων των sovereign και superannuation funds.

 Προκειμένου, όμως, να πάμε σ’ αυτήν την Τράπεζα Πρότυπο, απαιτείται να επιδιωχθεί και επιτευχθεί από τους έχοντες σχετικά την ευθύνη, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ.

 Εδώ κολλάει, λοιπόν, στο να δοθεί και στην Attica Bank, αλλά και στις υπόλοιπες “μη συστημικές” Τράπεζες, το ίδιο ακριβώς δικαίωμα που οι παλαιοί μέτοχοι των “συστημικών” τραπεζών έχουν στις επικείμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, ήτοι να ενισχύονται της προσπάθειάς τους κατά το 90% των ζητουμένων κεφαλαίων από τον κρατικό κορβανά και δη το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και ναι μεν στην Attica Bank ή ακόμα ακόμα και σε κάποιες άλλες να μην απαιτείται το ανωτέρω ποσοστό καθότι οι παλαιοί μέτοχοι έχουν τη δυνατότητα, κυρίως, δε, θέλουν να συμμετέχουν με πολύ παραπάνω του 10% ποσοστού, εν προκειμένω στην Τράπεζά μας ίσως και με 50%, όμως, μια δυνητικά αναπτυσσόμενη σωστά τέτοια μεθοδολογία, αφενός θα επιβεβαίωνε τη μη νόθευση του υγιούς και ελεύθερου ανταγωνισμού βάσει των ρητά οριζομένων από τις κοινοτικές οδηγίες, αφετέρου θα έδινε το δικαίωμα και το επαρκές χρονικό διάστημα για το συγκερασμό των κατατεθέντων απόψεων των κοινωνικών εταίρων και της κεντρικής κυβέρνησης προκειμένου ΝΑ ΕΥΟΔΩΘΕΙ Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΥΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥΣ.-