ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ No 145 : ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

Αθήνα, 24 Σεπτέμβρη 2013

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,  

Η παραπάνω ρήση του Σ. Φρόιντ, ταιριάζει γάντι σ’ αυτούς, που, αν και συστηματικά απόντες από τα μετερίζια της πραγματικά δύσκολης, αλλά και ιδιαίτερα κρίσιμης για τ’ ατομικά, συλλογικά, κλαδικά και ταξικά μας συμφέροντα, συγκυρίας, στη χάση και τη φέξη του εργασιακού τους βίου, σκάνε μύτη, προσπαθώντας να οικειοποιηθούν μικροπαραταξιακά μερίδιο επιτυχίας, πρωτίστως, όμως, αποτέλεσμα δουλειάς της θεσμικής οντότητας που ακούει στο όνομα AtticaBank, των αόκνως απασχολουμένων με αφοσίωση, πίστη και όραμα για την πρόοδο εργασιών και τη μακροημέρευση του χρηματοπιστωτικού οργανισμού και της έμπρακτης στήριξης εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιούντων -από το τέλμα της εθνικής οικονομίας, αλλά και την κυβερνητική παρακμή- πελατών της.

 Και φυσικά, όλα αυτά, υπό το αυστηρό πρίσμα του διαχρονικού ελέγχου των εποπτικών αρχών και της αδιάλειπτης λογοδοσίας στις γενικές συνελεύσεις των μετόχων της.      

 Πραγματικά, αποτελεί ύβρη, οι παραπαίοντες ”εργατοπατέρες – βο(υ)λευτές”, μιας αλήστου μνήμης εποχής δημοσιοϋπαλληλισμού, να κόπτονται, εκ των υστέρων πάντα, για την πορεία του συνόλου, Τράπεζας, εργαζομένων, μετόχων, πελατών, χώρας, πολλώ δε μάλλον, να υποδεικνύουν για το τι πρέπει ν’ ακολουθήσει ο χρηματοπιστωτικός οργανισμός στο μέλλον, όταν μάλιστα, οι ίδιοι, ήσαν και εξακολουθούν να είναι ηχηρά απόντες στα τεκταινόμενα.

 Εκτός και εάν, εμμένοντας στα γνωστά τερτίπια τους, πηγαίνοντας το πράγμα και πάλι ”σκοινί κορδόνι”, επιχειρούν να πιέσουν για ”ίδιον όφελος”, τη διοίκηση και τον άξιο υπηρεσιακό μηχανισμό της Τράπεζας, παραμονές αναδιάρθρωσης του Ομίλου AtticaBank και νέου Οργανογράμματος της Τράπεζας. Ίσως, ακόμα ακόμα, εν μέσω του αναπόφευκτου προγράμματος εθελούσιας εξόδου του συνόλου των Τραπεζών, άρα και της δικής μας Τράπεζας, όπως και της οικειοθελούς αποχώρησης μετά από πολλά χρόνια πλήρους προσφοράς στην Τράπεζα και το Συνδικάτο τους άξιων συναδέλφων που βλέπουν πως ήγγικεν η ώρα να περάσουν ηθικά και υλικά ικανοποιημένοι σε συνταξιοδοτικό καθεστώς, επιδιώκουν να ”ψηλώσουν” περαιτέρω και το δικό τους ”μπόι”.

 Τους ενημερώνουμε πως επουδενί πρόκειται ν’ ασχοληθούμε μαζί τους. Από το 2000, μόνοι τους χάραξαν το δρόμο που ακολουθούν και πισωγύρισμα δεν υπάρχει, πρωτίστως, δεν υφίσταται περίπτωση συνδικαλιστικού ”δούναι και λαβείν”.

 Όσοι εκβιάζουν καταστάσεις και πυροδοτούν το εσωτερικό μέτωπο των κοινωνικών εταίρων της Τράπεζας, που έχει μέσες άκρες καταλήξει να είναι αρραγές και ειρηνικό, γεγονός που αναμφισβήτητα έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην επιτυχή έκβαση του πολύ δύσκολου εγχειρήματος της ενίσχυσης ιδίων κεφαλαίων της AtticaBank με 400 εκ. €, πλανώνται πλάνην οικτρά να νομίζουν πως έχουν έστω και την παραμικρή πιθανότητα να πετύχουν για πάρτη τους το παραμικρό, καθότι έχουν γνώση οι φύλακες !

 Σε βάρος, της θεσμικής οντότητας που χάριν της εξακολουθούμε και φέρουμε το ζηλευτό τίτλο του επαγγελματία τραπεζοϋπάλληλου, αλλά και να καρπούμαστε όλα τα προνόμια, σε μια εποχή που ο κλάδος μας ελέω παρατεταμένης ύφεσης και βαθιάς κρίσης δέχεται απανωτά χτυπήματα και τα Συνδικάτα προσπαθούν εναγωνίως από τη μια να σταθούν εμπόδιο σε φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού και εργοδοτικής αυθαιρεσίας και από την άλλη να προτάξουν την αλληλεγγύη γενεών, θωρακίζοντας, παράλληλα, όσο το δυνατόν καλύτερα, τα κεκτημένα, τις θέσεις εργασίας και τους οικογενειακούς προγραμματισμούς 50.000 συνδικαλιζομένων Πολιτών στις Τράπεζες μ’ Επιχειρησιακές και Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα, συνειδητά ή ασυνείδητα να παίξει.

 Ιδίως, όταν, παρουσιάζεται το φαινόμενο, κάποιοι -εκ του ασφαλούς από την ολοσχερή απουσία τους τόσο από τον κίνδυνο της δουλειάς όσο και των αγώνων του συνδικαλιστικού κινήματος- να εμφορούνται από μισαλλοδοξία και ρεβανσισμό σε βάρος άλλων εργαζομένων, οι οποίοι από την πρώτη μέρα έναρξης συνεργασίας τους με την Τράπεζα αποτελούν ισότιμα μέλη του οικείου Συνδικάτου της  και ματώνουν, μεταφορικά και κυριολεκτικά, σε δίκτυο και κεντρικές μονάδες για τον χρηματοπιστωτικό οργανισμό που υπηρετούν και το επαγγελματικό τους μέλλον.

 Η αλλοπρόσαλλη τακτική του ”ράβε ξήλωνε”, οριστικά και αμετάκλητα, τελείωσε. Οι νοσταλγοί του στείρου συνδικαλισμού και του πειθαναγκασμού των εργαζομένων στα κομματικά τους παιχνίδια, φθίνουν ολοταχώς και σύντομα θ’ αποτελούν μια θλιβερή ανάμνηση. Ο ρους της ιστορικής εξέλιξης δεν γυρίζει πίσω, αντιθέτως, νομοτελειακά, προχωρά, ξέχωρα, δε, που, συν τω χρόνω, απελευθερώνει υγιείς νέες δυνάμεις σκέψης και πράξης που από καιρό πίσω ετοιμάζονται προκειμένου ν’ αναλάβουν σε κινηματικό επίπεδο τον πρωτοποριακό ρόλο που τους αρμόζει και να συντελέσουν με τη σειρά τους διαλεκτικά στην πρόοδο οικονομιών, κοινωνιών και ανθρώπων. Κάτι που οι ισχνές μειοψηφίες του παρασκηνίου, όπως φαίνεται, δεν αντέχουν να το ζήσουν στο προσκήνιο των μαζικών, συντεταγμένων, ανοιχτών και δημοκρατικών δράσεων του Συνδικάτου μας, του ΕΚΑ, του ΕΚΘ, της ΟΤΟΕ και της ΓΣΕΕ σε απεργίες κ.ά. αγωνιστικές κινητοποιήσεις, συλλογικές παρεμβάσεις, πολιτισμικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες,Συνέδρια, Γενικά Συμβούλια, Γενικές Συνελεύσεις και Διοικητικά Συμβούλια.

ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ ΠΑΜΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΠΑΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ

ΓΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ATTICABANK ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

.

Με συναδελφικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς

 Για το Δ.Σ. του Σ.Υ.Τ.Α.

O ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                   Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ                              ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΙΤΣΑΣ