ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ No 113 : ΙΛΑΡΟΤΗΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ

Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, αντίστοιχα, με ανερυθρίαστο τρόπο απάλλαξαν κατά τη χθεσινή συζήτηση για την άρση της ασυλίας του στη βουλή από την υποχρέωση να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης, το γνωστό και μη εξαιρετέο για τα «κατορθώματά» του χρυσαυγίτη κ. Κασιδιάρη Ηλία, τον κο εκείνον, που, μεταξύ άλλων, δίκην τραμπούκου, χειροδίκησε σε βάρος της βουλευτού του ΚΚΕ κας Κανέλλη Λιάνας σε εκπομπή ενημέρωσης του ελληνικού λαού, την 7 Ιούνη 2012. Και σαν να μην έφτανε αυτό, για να συμμαζέψουν το πράγμα, έτσι τουλάχιστον νομίζουν, προέβησαν εκ των υστέρων σε δηλώσεις του τύπου «Θέλαμε να έχει την ευκαιρία να ζητήσει συγγνώμη…», «… δεν αρκεί η καταδίκη από ένα ακροατήριο, αλλά χρειάζεται να καταδικάσει όλη η κοινωνία…», «… έκανα λάθος…», προκαλώντας ακόμα περισσότερο την μήνιν του τόσο ταλαιπωρημένου από το φασισμό ελληνικού λαού.

 Ο δε, κ. Κρεμαστινός Δημήτρης, τέως υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ήρθε να διανθίσει το «όλον», σε φυσική συνέχεια της αλησμόνητης ατάκας του τότε συναδέλφου του κ. Χρυσοχοϊδη Μιχάλη «Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις…», δηλώνοντας «Παρών» και παίρνοντας ουδέτερη θέση για την επαίσχυντη ενέργεια του νεο-ναζί που προκάλεσε τα δημοκρατικά ιδεώδη εκατομμυρίων ανθρώπων.

 Την ώρα που η συγκυβέρνηση ερωτοτροπεί με μνημόνιο Νο 4 και κάνει δήθεν κόγκξες με τους Κ. Μαζούχ, Π. Τόμσεν και Μ. Μορς, κλείνοντας τα μάτια στο επιδεινούμενο δράμα των εκατομμυρίων ανέργων και νεόφτωχων, ο ελληνικός λαός απαιτεί, χωρίς μισόλογα και κολοτούμπες, παραιτήσεις όλων όσων δεν τον τιμούν, αυτών που δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων και της εντολής που έχουν λάβει για προστασία του Συντάγματος και της έννομης τάξης, ειδάλλως, η όποιας μορφή αποσιώπηση, δηλώνει συνενοχή και οδηγεί σε παραδειγματική τιμωρία, που ούτως ή άλλως πλησιάζει!

 Και για να μην ξεχνιόμαστε, αλλά και για να μην αμελούνε πως υπάρχουμε, η διαχρονική αποτύπωση της ωμής αλήθειας δεν μπορεί να δοθεί καλύτερα από Μπ. Μπρεχτ: «Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον, καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει. Τι κρύβει μέσ’ τα δόντια του το ξέρω, καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι. Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα. Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν, μα όχι και το μίσος του για μένα. Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον! Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος, που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι! Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει. Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα, πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα, αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου»

.