Συνάδελφε, Φίλε, Σύντροφε, Γιώργο,

ΕΠΙΚΗΔΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΝΤΑΡΕΛΗ

ΣΤΙΣ 22/4/2014

Συνάδελφε, Φίλε, Σύντροφε, Γιώργο,

Η απροσδόκητη αναχώρησή σου, κεραυνός εν αιθρία.

 Μεταφορικά, αλλά και κυριολεκτικά, έτσι, ευθέως, μας χτύπησε, ανήμερα Μεγάλου Σαββάτου, όλους εμάς, που παρευρισκόμαστε, σήμερα, εδώ, αλλά και ακόμα περισσότερους που δεν μπόρεσαν να σε ξεπροβοδίσουν λόγω απόστασης ή υποχρεώσεών τους.

 Ακριβώς τη στιγμή, που η Εκκλησία κείται στην προσδοκία της Ανάστασης, ξεκίνησε το ταξίδι σου από τα επίγεια για τα επουράνια.

 Λες και μια αντίρροπη δύναμη αμφισβήτησης του θείου θαύματος καιροφυλακτούσε να ξανακάνει εμφαντική την ύπαρξή της στις άγιες ώρες που η χριστιανοσύνη προσέμενε την ακράδαντη επιβεβαίωση για αιώνια ζωή.

 Είναι, όμως, έτσι;

 Νομοτελειακά όλοι είμαστε περαστικοί. Ερχόμαστε, υπηρετούμε, φεύγουμε.

 Ορισμένες νόρμες ζωής και κοινωνίας -που προσδιορίζουν βάσει πάντα πιθανοτήτων το πότε ερχόμαστε και το πώς φεύγουμε- καταφανώς ανατράπηκαν. Παράδοξα. Αναμφισβήτητα. Και, δυστυχώς, συχνά, πυκνά, επαναλαμβανόμενα.

 Μεγάλο Σάββατο, εσύ. Πριν ή μετά από σένα, κάποιοι άλλοι.

 Όλοι νέοι, στην πιο δημιουργική φάση της ζωής για συλλογικό έργο και αμέριστη κοινωνική προσφορά, στο ακριβές σημείο άλλωστε, όπου βρισκόσουν, Γιώργο, και συ, μας αφήνετε να επωμιστούμε τα βάρη του δυσαναπλήρωτου κενού σας, καθιστώντας μας υπεύθυνους για τη συνέχεια, κυρίως, δε, για τη δικαίωση των αγώνων και την ευόδωση των στόχων.

 Αρχικά, θλίψη και οδύνη.

 Ανθρώπινο.

 Μετέπειτα, αγωνία και αγώνας.

 Κοινωνικό.

 Με τον πανδαμάτορα χρόνο να λειαίνει κάπως την κατάσταση.

 Χωρίς αυτό να σημαίνει πως η απροσδόκητη αναχώρησή σου δεν ήταν, ούτως άλλως αναφέρθηκε, κεραυνός εν αιθρία.

 Από μας εξαρτάται, στο πόσο ικανοί και άξιοι είμαστε, να σε βγάλουμε ασπροπρόσωπο στην ανάληψη των ευθυνών που μας χρέωσες και που εδώ όλοι συνομολογούμε πως τις αποδεχόμαστε.

 Ευθύνες για την οικογένειά σου. Για την αξιοπρεπή διαβίωση της συζύγου σου, για την πρόοδο και την αποκατάσταση των παιδιών σου.

 Ευθύνες για το Συνδικάτο σου. Για τη διαρκή ταξική πάλη για ένα καλύτερο αύριο του τραπεζοϋπαλληλικού κλάδου και της εργατιάς συνολικότερα, για μια Τράπεζα των Ασφαλιστικών Ταμείων και των εκατομμυρίων ασφαλισμένων μελών τους που η Τράπεζα που δούλευες και υπηρετούσες επί 20 σχεδόν χρόνια πιστά, τελευταία μάλιστα ως Διευθυντής Αναδιάρθρωσης Επιχειρήσεων, η AtticaBank, προσιδιάζει στο πρότυπο – μοντέλο αυτό.

 Ευθύνες για τις ιδεολογικές, πολιτικές και οργανωτικές σου αναζητήσεις, αναφορές και εντάξεις, αντίστοιχα, με απώτερο σκοπό την προσέγγιση του δημοκρατικού σοσιαλισμού, μιας πραγματικά χειραφετημένης κοινωνίας, ενός λαοκίνητου κόμματος – εγγυητή των συμφερόντων των μη προνομιούχων Πολιτών.

 Συνάδελφε, Φίλε, Σύντροφε, Γιώργο,

   Η φυσική σου παρουσία, η σεμνή σου προσωπικότητα, η ευγενική σου φυσιογνωμία, τα νηφάλιά σου λόγια, η κοινωνική σου δράση, το αγωνιστικό σου προφίλ, σίγουρα, θα μας λείψουν.

 Ο λαός συναδέλφων, φίλων, συντρόφων σου, δίνει, σήμερα, εδώ, το παρών του, σπάζοντας προκαταλήψεις, υπερβαίνοντας τείχη, θέλοντας με τον τρόπο του να σε ξεπροβοδίσει έστω και γοερά, στο επουράνιο ταξίδι σου.

 Χωρίς τη θέλησή σου, έφυγες. Λες και βιαζόσουν. Ήσυχα και υπερήφανα, απλά και σιωπηρά. Ακολουθώντας την πανάρχαια μοίρα της ανθρώπινης υπόστασης.

 Το έργο και η προσφορά σου θα μείνουν ανεξίτηλη παρακαταθήκη για όλους μας.

 Δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε, έστω και νοερά μαζί, για μια πιο συνεκτική κοινωνία, για ένα αναδιανεμητικό σύστημα παραγόμενου πλούτου υπέρ του λαού, για ένα κόμμα που θα κυβερνά εθνικά και κυρίαρχα, και φυσικά δεν θ’ ασκεί την κυβέρνηση είτε ως αυτοσκοπό είτε με υποτέλεια, για Συνδικάτα ακηδεμόνευτα, πολιτικοποιημένα και ριζοσπαστικά που θα παρεμβαίνουν και θα δρουν στους μαζικούς τους χώρους βάσει των θεσμικά διακριτών ρόλων και λόγων τους έναντι της εκάστοτε εργοδοσίας.   

 Δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε, έστω και νοερά μαζί, για μια δυνατότερη AtticaBankπου θα συγκλίνει μόνιμα στην ενδυνάμωση της αυτόνομης, υγιούς και αναπτυξιακής της πορείας, που θα επιδιώκει τη χρηματοπιστωτική της ολοκλήρωση – εξυπηρετώντας σταθερά τις ουσιώδεις ανάγκες καταναλωτών και επιχειρήσεων, πάνω απ’ όλα, όμως, την εκ νέου σφυρηλάτηση της πληττόμενης ελέω τρόικα και μνημονίων κοινωνικής συνοχής.

 Δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε, έστω και νοερά μαζί, να επισκεπτόμαστε τα γενέθλια στέκια σου, να τιμούμε τις πατρογονικές αρχές σου, ν’ αναπολούμε ανεξίτηλες στο χρόνο στιγμές, αγώνες και κατακτήσεις, να διατηρούμε τις οικογενειακές μας σχέσεις.

 Η αγάπη, οι ημέρες και τα έργα μας θα περιβάλλουν πάντα τα λατρευτά σου πρόσωπα, η δύναμη και ο αγώνας μας θα στοχεύουν πάντα τις παρακαταθήκες σου.

 Και σημειωτέον, μην αμελήσεις να δώσεις τους χαιρετισμούς μας στο Χρήστο, στο Νικηφόρο, στο Γιώργο, στο Λεονάρδο, στο Νίκο, στο Στέλιο, στο Χάρη, στο Βασίλη και σε όλα τα υπόλοιπα παιδιά που θα ανταμώσετε… εκεί, ψηλά, στα επουράνια.

 Καλό σου ταξίδι, Συνάδελφε, Φίλε, Σύντροφε, Γιώργο.-